نمیدانم کلمهٔ "عزیز" چرا اینقدر آزارم میدهد . "اوکی عزیز ، باشه عزیز، مرسی
" عزیز
مصنوعی تر از این نمیشود .یکجور انگار گوینده میخواد به آدم یادآوری کند ،
اینقدرا هم برام عزیز نیستی که بخواهم صمیمانه بهت بگویم عزیزم ! آنقدر که حاضر
نیستم یک "م" ناقابل به آخر این کلمه اضافه کنم که ذرهای صمیمانه تر و دل نشینتر
. شود
.همان عزیز کفایت میکند . حالا خدا میداند عزیزِکی ! میدانم شاید تکّیه کلام خیلی از
شما دوستان گرامی باشد اما واقعا حس بدی به مخاطب منتقل میکند . حسّ سرد. باور
کنید ناراحت نمیشوم اگر عزیزتان نباشم ، ترجیح میدهم اسمم را بگویید بدون هیچ
صفات محبت آمیزی . نهایتا خواستید میتوانید یک "جان"هم بزنید سرش . فقط محض
!رضای خدا به من عزیز نگویید
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر